Skip to Content Skip to Index Page
Lekker wandelen of insecten ontwijken?
Lekker wandelen of insecten ontwijken?

Lekker wandelen of insecten ontwijken?

Lekker wandelen of insecten ontwijken?

Nu ik al een heel aantal weken thuiswerk, wordt een wandeling steeds meer een uitje. Te gek voor woorden: ik ga tegenwoordig graag even naar de supermarkt om een paar boodschappen te halen. Samen met mijn dochter, die ook 'thuiswerkt' (voor school), ga ik op pad.

Op weg naar de supermarkt gaan we gelijk even naar 'haar boompje' kijken, dat ze aan het begin van het schooljaar samen met haar klasgenoten heeft geplant in het 'Tiny-forest'. Naast het mini-bos ligt een natuur-speeltuintje. Erg leuk voor de kinderen, maar voor mij wat minder leuk. Niet omdat ik me verveel, maar omdat het er krioelt van de steek-insecten. En blijkbaar ben ik niet een beetje aantrekkelijk voor de muggen (en andere stekers), maar echt héél erg aantrekkelijk. Een super smakelijk hapje. Dat móet je hebben, als mug-zijnde.

Sinds tweede Paasdag zit ik onder de bulten. We waren met zijn drieën gaan wandelen. Mijn vriend, ik en onze dochter. Gewoon even een ommetje door de wijk, want het was zo'n prachtig weer en de tuin hebben we na een tijdje ook wel gezien. Onderweg pakten we nog de speeltuin mee. De kabelbaan, daar moest papa natuurlijk even bij helpen. Want die is wel erg zwaar, en waarvoor heb je anders een papa? Ik ging even lekker op een bankje zitten. Met argusogen keek ik om mij heen of ik ergens muggen zag. Ik weet inmiddels, die weten van wanten. Maar het enige wat ik zag waren enkele zwarte ondefinieerbare insecten. Écht nog nooit gezien. Geen vlieg, geen mug, iets ertussen in. Ze hadden een erg stekerige achterkant. Af en toe waaide ik eens met mijn armen om me heen, in de hoop dat ze bij me weg bleven. Ik zag, voelde of hoorde ze niet echt in mijn buurt, het leek of ze zich netjes aan de anderhalve-meter-regel hielden.

Uiteindelijk was ik dan toch in de veronderstelling dat die aparte zwarte ondefinieerbare insecten niet zo stekerig waren als ze eruitzagen. De dag hebben we perfect afgesloten met een barbecue, heerlijk.

Maar de volgende ochtend schrok ik me wild. Jeuk aan mijn bovenbenen… niet normaal. Hadden ze me toch te pakken gehad! En niet één mug, ook niet twee, of drie, vier of vijf. Geen tien bulten, maar meer dan 40! Jeetje, wat was dít? Ik had nog wel een capri aangehad, dus waarom nou aan die bovenbenen? Gelukkig had ik nog wat After-bite in huis, dus dat heb ik er maar royaal opgesmeerd.

Een paar dagen later dacht ik: 'verrek met die muggen, ik ga toch eventjes in de tuin werken'. Ik smeerde me in met Deet (40%). Vooral op de onbedekte delen. Ik dacht dat dat wel voldoende zou afstoten: ik stonk een uur in de wind. 's Avonds voelde ik mijn onderarmen al jeuken. Huh, ik had ze toch ingesmeerd? Nu heb ik inmiddels 50+ muggenbulten op mijn benen plus 25+ muggenbeten op mijn armen…

In ieder geval, ik ga níet meer naar buiten, deze week! Gelukkig hebben we horren in de ramen én in de keukendeur. En ik heb nog een paar flesjes After-bite. Het gifpompje ligt voor het grijpen. En als ik toch bewegen wil, dan loop ik wel een aantal keren de trap op en af, van beneden naar de zolder. Heel effectief. Ik doe gewoon een paar wasjes extra deze week. De wasmachine staat beneden en de waslijn hangt boven op zolder.

Of zou ik de was toch buiten ophangen? Dan is het zó droog en ruikt ie zo heerlijk fris. Ik doe wel gewoon een skipak aan. 

Jouw uitje op UitTipsLimburg.nl?

Plaats nu je uitje
Back to Top
Laden...